Orbayu de Llume

Del Rosu Cielu
Veloces comu la nueche
Agora ya nun pudían vese
Un engañu visual
Que nun fou rïalidá
Guéspedes d'ánimas
Remolinos de mieu
L’oxetivu a batir
Outra vuelta entamanun a cayere
Queimanun tou
Desesperu, nerviosismu
Allumare un llargu camín
La lluna allumba’l cielu prietu
Dientru del cuerpu un desesperu agonicu que manifestóu despreciu
El feichu que fueramos guéspedes d’animas nas que rellumba’l xelu
Finóu tou rellumante de llume
Cayían del roxu cielu
Queimaban la piel
La escuridá tomóu forma
Murmullos oyíanse
Un sentimiento d’intranquilidá