Kan Revan

İnsan neyi taşır kalbinde, en derinde
Götürür gittiği her yere, saklar kendine
Ama bir şeyler hep eksik kalır
Düşer peşine, arar durur
Aslolan yol değil yolculuktur
Doğar, büyür, ölür ve unutulur
Başkalarında buldum kendimi
Her seferinde kaybettim bıraktığım yerde
Son kalem düşerken yarıya inmiş bayraklar
İçeride bir kahraman, göğsüne saplı mızraklar
Adını söyler içinden, son nefesine kadar
Ve her yeri kan revan
İnsan kendinden mi başlar ceza vermeye
Ya affeder ya pişman olur
Gelir geçer, bir gün unutulur
Başkalarında tanıdım kendimi
Affettim, inandım; neler feda ettim
Son kalem düşerken yarıya inmiş bayraklar
İçeride bir kahraman, göğsüne saplı mızraklar
Adını söyler içinden, son nefesine kadar
Ve her yeri kan revan
(X2)