Ütüsüz Gömlek

Pinekle aynı yerde dört duvarla
Tek şekerli bayat çayla simit
Düşün taşın sonrasında
Radyo çekmez inan ki bak bu böyle bitmez
Kafanda onca meşgaleyle ömür böyle bitmez
Umulmadık bi' gol peşinde onca şutlar
Yine çizgiden çıkan bi' topla bitti bütün umutlar
Salaş bi' barda çekip kafayı oyna ganyan
Yattı dak’kasında söyle şunlara bana bakmasınlar
Aynı yemini boz ve çık sokakta yürü
Belki yolun sonundayım yine de ağız dolusu küfür
Mengeneden parmak, «git» demeden kaçmak ve istemedim
Gerçekleri görmek için bakmak gerekli bilirsin
Bugün de biraz sürün
Bende sabır kalmadı bak gömleğimde ütü
Gözlerim karardı bugün tüm işler zamansız
Ömür gelip geçti yine de kaldım aynı yerde kararsız
Karardı, yalandı umutlar
Bana beni geri ver
Sanırdım karanlık hudutlar
Çabalarım erir hep
Zamansız kalırdı durumlar
Kaçamadım yeniden
Yanıldım kafamda sorunlar
Bulamadım beni
Bir şekilde çıktım evden, hakiki mucize
Sabahların zalim aynası parlıyor gözümde
Herkesin gözünde ayrı bir mahşer yeri
Resmi olmayan kayıtlar anlatır şu derdimi
Öfkemin dikenli tellerinde bezdim
Sanki göğsümün içinde bir hançerle gezdim
Tarifsiz bu kederle kaldırımlar ezdim
Dişlerimi sıkarken dedim «Bugün de bittim»
Doğdukça boğuldum, boğuldukça doğdum
Zannedersin her gün aynı yolda ayrı yok oldum
Bulundum olmayan bi' rıhtımın yosunlarında
Kayıptı hafızam bulutlar yasında
Kafamdan her geçen ölümcül gürültü
Ben bi' orta direk ölümlü hüzünlü günlüğü
Satır satır kahır yüklü gömleği ütülü
Satır satır kahır yüklü gömleği ütülü
Karardı, yalandı umutlar
Bana beni geri ver
Sanırdım karanlık hudutlar
Çabalarım erir hep
Zamansız kalırdı durumlar
Kaçamadım yeniden
Yanıldım kafamda sorunlar
Bulamadım beni