Anormal

Biraz ten kokusu, biraz duman sinmiş oda
Oyun doğdum da bitti müzik formalite mola
Bir bezgin adam rolü dahi ağır geliyor
Düzen anormali yargılarken normali de bozar
Sıfırdan 2000 yıl ailemden 10 vilayet
Kızımdan hayal kadar ben miyim be uzak duran
Bütün yollarında buruk yürek dik bedenle
Direndikçe hamle yapıp hayat mıdır tuzak kuran
Dumandan her iki gözümü yaş bürüdü ben yürüdüm
İçimde biriktirdim çığlıkların en gürünü
Hediye paketi yapamadım idare edeceksin artık
Anla canım geçmişine kurban verip her gününü
Müzik getirdiğini götürdükçe büyüdüm
Ayrı şehirlerde açtım aynı şiir kapadı gözümü (Bak)
Hevesle dizdiğim şu tuğların haline bak
Hak etmedi hiçbirisi paramparça ölümü
Ömür geçiyor bak (Bak, bak)
Beni yorma
Zor bu kadar yükü taşımak sırtımda
Ömür geçiyor bak (Bak, bak)
Beni yorma
Zor bu kadar yükü taşımak sırtımda
Ne güneş, ne ay yalın artık, bilin şartlarım sert
Telaffuz ettiğiniz her haykırış az kalır
Dert çeken yine bu gece dert bulur, bana yapmayın der
Yeter lan artık şeriatın kestiği parmağım ben
Birazcık istirahat, tadından doyulmaz inan ki
İliklerim pes etti savaşmaya koştuğum viraj dik
Bir an diz kapaklarıma mecal gelse neler olacak
Uyuşukluğum insanlardan dolayı, inat değil
Sabah ayazından çıkmış içim, umutlu ve soğuk
Bu adam hakkı olmasa da her acıdan kusurlu
Ve sorun Bir armağan belki de, sorunların temeli
İnsan adalet denilen kuralı unuttu be koçum
Yılların inadına bir gayret bir parça gülümse
Yada hayat denizinde sallantılı şekilde sürüklen
Ölümden ötesi varsa hakkım helal değil size
Bir gün adalet mahkemesinde alayınızla görüşeceğim
Ömür geçiyor bak (Bak, bak)
Beni yorma
Zor bu kadar yükü taşımak sırtımda
Ömür geçiyor bak (Bak, bak)
Beni yorma
Zor bu kadar yükü taşımak sırtımda
Ömür geçiyor bak (Bak, bak)
Beni yorma
Zor bu kadar yükü taşımak sırtımda
Ömür geçiyor bak (Bak, bak)
Beni yorma
Zor bu kadar yükü taşımak sırtımda