K.O. (Knockout)

Het was laat, de stad leek dood
Niemand te bekennen
Een gure wind joeg door m’n jas
Het begon te plenzen
Waarom moest ik uit
Waarom zo ver van huis
Ik moest schuilen, schuilen
Ik belandde in een kroeg
Die ik nog niet kende
Kwaaie blikken, blauwe rook
'k Voelde me ellendig
Achter in de tent, speelt een hele beschaafde band
Ouwe deuntjes, deuntjes
Net toen ik wou gaan, zag ik Dat er een vrouw ging staan
Om te zingen, zingen
Het was haar stem die mij deed beven
Ik was knockout al na het eerste refrein
Zij bezong m’n hele leven
Vastgenageld aan m’n stoel
Kon ik niks beginnen
Alle sloten brak ze stuk
Raakte me van binnen
Ondanks het rumour
Ondanks al het geouwehoer
Bleef ze zingen, zingen, zingen
Het was haar stem die mij deed beven
Ik was knockout al na het eerste refrein
Zij bezong m’n hele leven
Het was haar stem die mij deed beven
Ik was knockout al na het eerste refrein
Zij bezong m’n hele leven
Het was haar stem die mij deed beven
Ik was knockout al na het eerste refrein
Zij bezong m’n hele leven