Laputa

Głupio jest żyć wśród mądrych ludzi
Co świat do końca zrozumieli
I o nic się nie muszą trudzić,
Nie wiedzieć, czego nie wiedzieli.
Znając Zasadę i Mechanizm
W Muzykę zasłuchani Sfer
Wiecznie unoszą się nad nami
Jak nad ruchomą kartą zer.
Trzeba uderzać ich po uszach
By w żywy się wsłuchali los —
Trzeba uderzać ich po ustach
By mogli własny wydać głos.
Ale króciutko trwa ocknienie
Nim wrócą we wszechwiedny sen,
A nam, z pałaców ich, kamienie
Lecą na głowy w biały dzień.
Nie wiedzą już, choć wiedzą wszystko
Jak zwykłe bułki się wypieka,
Jak chronić źródło, by nie wyschło,
Jak łatać dach, by nie przeciekał.
Nikt nigdy ich już nie obudzi,
Śmiech z klątwą się na usta cisną…
Głupio jest żyć wśród mądrych ludzi
Z ich piękną Latającą Wyspą.