Даруй

Мы такія запаволеныя,
Калі за вокнамі манахром
І незалежныя светлафоры.
Плынь накрые нас, і зноў цішыня.
І мы спыняем, хто на сезон,
Хто на гады,
А хто назаўжды
Свае маторы.
Даруй!
Я ўзнімаю твар угару.
Даруй!
Я не губляю маю мару.
Даруй,
Краіна сноў, дзе попел і снег.
Даруй, даруй мне!
Дзень праз вокны ў халодны пакой,
Як усе, што мы рабілі дарма
І так у выніку было лепей.
Мне самотна, ты мяне супакой.
Ты нават не чакала сама,
Як мала цяпла,
Як мала святла
У маім сусвеце.
Даруй!
Я ўзнімаю твар угару.
Даруй!
Я не губляю маю мару.
Даруй,
Краіна сноў, дзе попел і снег.
Даруй, даруй мне!