Yine Düşeceğim

Duman ve kadı, bu bokun tadı
Bu boku tanı doğu-batı, elimde rakı, kafamda akı
Neydi adı, açıldı kapı, bomboş bi yanı
Düşmanların, döküldü kanı sırtına yakı
Kafamda patlar cepteki altıpatlar
Bu şekil problemlerini beşe katlar
Her gün yeni her gün yepyeni hesaplar
Göğüs kafesini ciğerine saplar
Yepyeni tatlar, yalan bu haplar
Yabancı hatlar, yabancı bantlar
Artık bu masadayım ve karıştı kartlar
Yüzsüzler aşamadım ve aşırı rahatlar
Bir gün kalktığımda yine düşeceğim kesin
Kendi boşluğuma yine düşeceğim kesin
Adım attığımda yine düşeceğim kesin
Tutum battığında yine düşceğim kesin
Demm geri dön, evime dönerim, dönerim
İçelim, içip de deliye dönelim, dönelim
Demem geri dön, evime dönerim, dönerim
İçelim, içip de deliye dönelim, dönelim
Rüzgar avucunu bana yasla
Başta varsa
Geceleri görmez bu sabahlar
Birisi dumanı paslar
İşler güçler biri fişler
Sokakları izler gülücükler
İster hırslar karışık gel
Ölmek istersen yeniden
Ner’den baksan gidiyor tren
Tam tersine bizler içindeyken
Yerden yüksek adımlar var gökler bu zeminlere dönüşürken
Bi gece bi mermi beni de paklar içimdeki canavar beni bölüşürken
Elimdeki şey yapıyor beni de kral
Elimdeki yapışırken
sis perdesi girmez
«Dönmek gitmek kadar elzem.» der ölüler bile konuşurken
Bazen tatlı bu bazen sert, rüyalar her gün daha gerçek-ken
Ve de çarpabilir gerçek-ler (çarpabilir gerçek-ler)
Geceyle gündüzü ayıran çizgi masanızda, çekin burnunuzdan ah
Bilirsin giderim bu ilk defa, bırakmam yarı yolda
İçerim geceden sabaha dek
Bırakamam masada
Benim de varım yoğum masada, ya
Kimse anlamasa da
Demem geri dön, evime dönerim, dönerim
İçelim, içip de deliye dönelim, dönelim
Demem geri dön, evime dönerim, dönerim
İçelim, içip de deliye dönelim, dönelim