Kaldar Nætur

Ískristallar, frostið kallar á mig, ég er kaldur maður
Þið getið fundið mig þar, sem myrkrið étur daginn eins og almyrkvar
Því, það sem í æðum mínum rennur, er geislavirkur frostlögur
Og, það sem í hjarta mínu brennur, ískaldar draugasögur
Fjögurra tíma dagsljós, dagurinn stuttur en nóttin er lengri
Skítug tóbaksdós, allir vilja bita en við erum svengri
Uppúr snjónum við komum, með köllum og konum, við tjónum, ég flengi
Þið megið bíða eftir mér, þrjú ár í viðbót, ég verð ekki lengi
Koma myrku næturnar, naga á mér fæturna
Þarf ekki bætur, tunglið grætur Reykjavíkurdæturnar
Hlýjum okkur, komum fólki saman, brennum ræturnar
En það er alltaf betra að vera á bar
Kaldar nætur, klæðumst klakabrynjum
Rekjum rætur, við stóðum sterk frá byrjun
Íslands þúsund ár
Við stritum en stefnum samt alltaf beint áfram og aldrei við þiðnum í roki við
sigrum
Boli kælir, frýs blóð
Bítur fast að beini
Rökkvar yfir þjóð
Í skugga lifir í leyni
Máni meirimáttar
Man sól sinn fífil fegurri
Veðurbarinn borgari
Blautari en malbikið
Fönn fellur yfir landið
Fiðrið faðmar landann
Stigmagnast styrkur í blandið
Fólk er að sötra allan fjandann
Fingurgómar frosnir
Finn augun hallast aftur
Hvernig kemst ég heim?
Úr mér er allur kraftur
Myrkasti mánuður ársins, sjáum ekki sólina, sjáum bara tárin
Finn að kulna fer í glóðum bálsins, við brosum en gleðin hún er bara tálsýn
En hvað gerum við þegar gamanið kárnar, hvað gerum við þegar jökullinn bráðnar
Minnumst þess kátir hvað okkur var kærast, þegar myrkrið er mest skína
stjörnurnar skærast
Kaldar nætur, klæðumst klakabrynjum
Rekjum rætur, við stóðum sterk frá byrjun
Íslands þúsund ár
Við stritum en stefnum samt alltaf beint áfram og aldrei við þiðnum í roki við
sigrum