Gezegen

Dünyanın dertleri pespembeyken, ne demem dertleri mesken
Ruhlarımız kıtlıktayken, geçici hevesler fertleri besler
Bundandır karamsar olmaya başladı giderek, her yeni bestem
Çok mutsuzsun bence, sigarayı bırak ve dengeli beslen
Ha siktir, her gece buraları «terk et» diyor bana, perdeli sesler
Peki nerede bu gezegen derken, birileri tezden «gel» dedi resmen
Gidemem yok, yer mi be desten de beter bir yerde serseri tezler
Bir de ben çok geldim hevesten, belki gelirim ama her yeri gezmem
Bir soru gibi soruluyorum, yok cevabım inadına soruluyorum
Ben öyle bir nefrete sahip sanki, bu gezegenin havasını solumuyorum
Bir tarafım ölü gibi yazıyor ve tıkanıyor solunum yolu ve yine yoruluyorum
Bu gezegen hasta bir fahişe egoları bulaşıcı, bundan korunuyorum
Kan gözyaşı bile, dansöz başı gibi dönüyor da iyi değil sonu bu yolun
Hadi sömür onu, gözü kömür onun ölü dolu bir mezarın adını da o buluyordur
Yine geldim ve gezegenin esiriyim, kendim dışında kimseyi korumuyorum
Bu gezegen bok gibi yeter artık lan, buradan ne zaman kovuluyorum?
Uyan, uyan
Yeni bir düş yakar aklından
Yine gökyüzü karanlık, yine zararlı, yine kararlı
Zamanla kazandık kalk
Sundum dert ikilemleri gerdi ve onlardan biri, belki de bendim
Bulduğum bir kalemle yazıyorum o denli yarın bu terkib-i bendi
Durdurdum terk edilenleri, her biri dertli ve pek bir kederli
Soldurdum renkli bedenleri, zevki seven seni tebrik eder mi?
Seni bir kere yakından tanıyan birisi, hiç ölüme tehlike der mi?
Al hadi zehrimi sök dik hemen git, hep mi köreldik dip dibe geldik
Olmasaydı felaketlerin, korkmaz çoktan tehdit ederdik
Seni biz bitirdik, sen de ödeştin ve bence bu kadar tepki yeterli
N’olur bir daha gelemezsem, ya da gelip de yine seni yenemezsem. Ha?
N’olur bir daha sevemezsem seni, kendimi yine sana veremezsem. Ha?
N’olur bir daha denemezsem, bunu yoluna hayalleri seremezsem. Ha?
N’olur hadi bunu bana göster gel, cesaretim büyük Everest’ten
Zorlama oyununa gelemem ben, son dileklerini gel dile benden
Gitmem gerekirken beni tuttun, tuhaftı ruhumu ele vermen
Güneşi yarattım gecelerden gelir, elbet bir gün de ecel erken
O zaman kahkaha atarak boşluğa doğru yürüce'm gezegenden