Naa Refigh

من که درداتو بغل کردم برات
دستمو تا ته عسل کردم برات
من که بارونی شدم دورو برت
اما خورشیدو گرفتم رو سرت
ای دلیلِ گریه ی رو گونه هام
رفتی بالا اما از رو شونه هام
فکر میکردم مثل جون بودم برات
اما نه ، من نردبون بودم برات
من کنار هیچکی دردم کم نشد
من رفیقامم عوض کردم نشد
همه یه جوری نشون دادن بدن
اونا که دورم بودن دورم زدن
من کنار هیچکی دردم کم نشد
من رفیقامم عوض کردم نشد
همه یه جوری نشون دادن بدن
اونا که دورم بودن دورم زدن
من که یه عمره صدامو میخورم
چوب خوبی کردنامو میخورم
من بمیرم خونِ من پاته برو
این جهان دار مکافاته برو
من درت آوردم از غم یادته
من بزرگت کردم عشقم یادته
قلب من به بودن تو شک نداشت
بشکنه این دست که نمک نداشت
من کنار هیچکی دردم کم نشد
من رفیقامم عوض کردم نشد
همه یه جوری نشون دادن بدن
اونا که دورم بودن دورم زدن
من کنار هیچکی دردم کم نشد
من رفیقامم عوض کردم نشد
همه یه جوری نشون دادن بدن
اونا که دورم بودن دورم زدن