Powstaniemy ponownie

Podążymy odrodzeni
Ścieżkami dumnych przodków
Podniesiemy złamane miecze
Ponownie przekujemy je
Na śmiercionośną stal
Odrodzimy się w promieniach słońca
Synowie i córy pogańskich bogów
Zapomniana mowa, zapomniane symbole
Przywrócone zostaną światłu
Nasze ciała ranami pokryte
Wkrótce zrosi krew i pot
Pod pogańskimi sztandarami
Przejdziemy szlak chwały
Wojownicy pełni gniewu
Odziani w stalowe pancerze
Ponownie zatopią ostre miecze
We krwi zneinawidzonego wroga
Wilki pogańskiej północy
Wojownicy zimy i mrozu
Czas ziemię zrosić krwią
Wznieść płomienie oczyszczenia