Davet

Koşa koşa gelip uzak Asya’dan
Akdeniz’e bir kısrak başı gibi uzanan
Bu memleket bizim
Bilekler kan içinde dişler kenetli
Ayaklar çıplak
Ve ipek bir halıya benzeyen toprak
Bu cennet bu cehennem bizim
Kapansın el kapıları bir daha açılmasın
Yok edin insanın insana kulluğunu
Bu davet bizim
Yaşamak, bir ağaç gibi
Tek ve hür…
Ve bir orman gibi kardeşçesine
Bu hasret bizim