Firardayım

Gidiyorum buralardan
Artık beni mülteci yangınlarda bul
Son bir defa sarılayım
Tanık olsun şu mavi gözlü İstanbul
Sen, sen, sen sevincim sendin
Sen, sen, sen efkarım sendin
Karlar yağarken
Baharım sendin
Firardayım, firardayım
Kapılarda eşkalim, yine dardayım
Firardayım, firardayım
Yarım senden çok uzak diyarlardayım
Firardayım, firardayım
Kapılarda eşkalin, yine dardayım
Firardayım, firardayım
Haber almazsan, bil ki, ihbardayım
Gidiyorum buralardan
Vaktimiz yok, başını omzuma yasla
Koklayayım saçlarını
Toprak doyar yağmura, ben sana asla
Sen, sen, sen kır çiçeğimdin
Sen, sen, sen dağ rüzgarımdın
Aradığımdın
Sığındığımdın
Firardayım, firardayım
Kapılarda eşkalim, yine dardayım
Firardayım, firardayım
Sana türküler söyleyen rüzgardayım
Firardayım, firardayım
Kapılarda eşkalin, yine dardayım
Firardayım, firardayım
Artık son adresimde, son bahardayım
Seni zeytin tanesi gözlerinde sevdim
Toprak kokusu türkülerimde
Kalemi kırılmış umutlarımın
Ve cezası kesilmiş hayallerimin
Fermanıydı sevdamız
Gurbeti gördüm mülteci yüreğimle
Avaz avaz susuyorsam
Vurun bu türküyü, vurun bu sazı
Ah, benim bu sefil ve bu serseri isyanlarımla
Dudaklarımı ısırıp kanattığım bir nihavent gibi
Kasıklarımdaki binlerce güneşin sancısı gibi ya da
Ya da kendi içine sürgün bir rüyada
Yetim saçlarını okşadığım sevdiğim
Yıldızlar mı yakın, sen mi uzaksın?