Khab Dar Bidari

اینجا بر تخته سنگ
پشت سرم نارنج زار
رو در رو
دریا مرا میخواند
سرگردان نگاه میکنم
می آیم، میروم
آنگاه در میابم
که همه چیز یکسان است و
با این حال نیست
آسمان روشن و آبی
کنون تلخ و ملال انگیر
سفید پوشیده بودم، با موی سیاه
اکنون سیاه جامه ام، با موی سپید
می آیم، میروم
می اندیشم که شاید خواب بوده ام
می اندیشم که شاید خواب دیده ام
خواب بوده ام، خواب دیده ام
عطر برگ های نارنج
چون بوی تلخ خوش کندر
رو در رو دریا مرا میخواند
می اندیشم که شاید خواب بوده ام
می اندیشم که شاید خواب دیده ام
خواب دیده ام
اما همه چیز یکسان است و
با این حال نیست
آسمان روشن و آبی
کنون تلخ و ملال انگیر
سفید پوشیده بودم، با موی سیاه
اکنون سیاه جامه ام، با موی سپید
می آیم، میروم
می اندیشم که شاید خواب بوده ام
می اندیشم که شاید خواب دیده ام
خواب بوده ام، خواب دیده ام
عطر برگ های نارنج
چون بوی تلخ خوش کندر
رو در رو دریا مرا میخواند
می اندیشم که شاید خواب بوده ام
می اندیشم که شاید خواب دیده ام
خواب بوده ام
اما همه چیز یکسان است و
با این حال نیست