Tbs

Van '98 tot 2008
TBS1
Ik vraag op een gegeven moment:
«Geef me nog een TBS» en ze laten me gewoon de straat op schieten.
Dat monster dat op een gegeven moment dat in me zit, echt, dat was in staat om
naar buiten te gaan, maar geloof me, ik heb dat ingehouden. Ik heb die tweede
TBS niet verdient nou, ik ben goed m’n best aan het doen, maar geloof me,
die kankerleijers kunnen de tering krijgen. De volgende keer sluiten ze me op
en gaan ze me echt niet meer loslaten
Ik ben gehypnotiseerd ik heb een jeugd waar ik somber naar terugkijk
Ik ben geen lieverdje meer maar een rat die in het donker zijn rust krijgt
Zo’n TBS dokter: dit jong is de kluts kwijt
Lees de wet ik deed het niet expres, het was mijn onderbewustzijn
Mijn narcistische vriendinnetje vind me kankersaai, toch houd ik als we ruzie
hebben toch steeds mijn beide handen bij
Maar er komt een dag dat ik ontplof en d’r niet langer paai met dure shit omdat
ze hoogst waarschijnlijk met een ander naait
Ik ben kankermager dus moet ik op straat een wapen dragen, ben in mijn
pubertijd alleen maar in elkaar geslagen
Ik had geen vader of man waaraan ik m’n raad kon vragen, ik had een ma waar ik
tot aan m’n twaalfde tegenaan mocht slapen
Ik wilde vroeger bij de skotoe, ik dacht dat is vet, mensen bekeuren die ik
haat en schijt hebben aan de wet. Nu is al jaren die gedachte weg
Ik heb een hekel aan politie sinds de eerste steen die ik gooide naar een
platte bek
Ik zit huilend op de grond en sla m’n vuist kapot
Ik heb een monster in mezelf en ik wil niet dat die naar buiten komt
Dit is niet normaal meer, ik wil even weg, geen stress, geef me TBS
Huilend op de grond en sla m’n vuist kapot
Ik heb een monster in mezelf en wil niet dat die naar buiten komt.
Dit is niet normaal meer, ik wil even weg, geen stress, geef me TBS
Ik ben normaal niet zo’n persoon die over angsten praat, ik krop het liever op
totdat ik huilend op het randje sta. Ik ben niet trots dat het niet bepaald de
goede kant op gaat, maar hoe ik ben behandeld in mijn jeugd heeft me psychisch
in de war gemaakt
Wat jij normaal vindt, vind ik kinderlijk
Dat jij een goede baan hebt, vind ik hinderlijk
Naakte kutjes verblinden me, ik houd van drank en drugs en met dat laatste wil
ik minderen
Ik ben bang, verstop mezelf voor satan, maar toch vindt 'ie me
Ik zal nooit voor de pastoor knielen
Vermoord ik 'm liever, wens 'm tyfus, kanker of andere woordziektes
Ik heb een morbide voorliefde voor kantoortypes die op hun werk alle mensen
kapotschieten
Nu zit ik hier, laat elke dokter m’n snikkel zien
Een verknipte freak, zie ponypacks en ik lik papier
High van medicijnen die ze spuiten want ik slik ze niet. Nu zie ik dat
kartonnen bekertje aan voor een blikje bier
Ik zit huilend op de grond en sla m’n vuist kapot
Ik heb een monster in mezelf en ik wil niet dat die naar buiten komt
Dit is niet normaal meer, ik wil even weg, geen stress, geef me TBS
Huilend op de grond en sla m’n vuist kapot
Ik heb een monster in mezelf en wil niet dat die naar buiten komt.
Dit is niet normaal meer, ik wil even weg, geen stress, geef me TBS
Dus zoals het gehoord wordt nou: volgende keer sla ik weer een z’n kop af met
een zwaard, en dan ga ik echt naar binnen, teringleijers