Andava a Rogoredo

Quest ch’a son dree a cuntav, l'è 'na storia vera
De vun che l'è mai staa bon de dì de nò;
I s’eren conossuu visin a la Breda;
Lee l’era de Rogored e lù… 'l soo nò!
On dì lù l’avea menada a vedè la Fera
La gh’eva on vestidin color de trà-sù;
Disse: «vorrei un krapfen… non c’ho moneta»
«Pronti!» El gh’ha daa des chili… e l’ha vista puu!
Andava a Rogoredo, cercava i suoi danee
Girava per Rogoredo e 'l vosava come un strascee:
«No, no, no, no, non mi lasciar
No, no, no, no, non mi lasciar
Mai, mai, mai!»
Triste è un mattin d’aprile senza l’amore!
I gh’era vegnuu anca in ment d’andà a 'negass
Là dove el Navili l'è pussee negher
Dove i barcon i poden nò rivà…
E l’era bell fermott de giamò on quart d’ora
E l’era passaa anca el temp d’andà a timbrà:
«…mi credi che mazzam, ghe poeudi pensà sura;
'dess voo a toeu i mee des chili… poi si vedrà!»
Andava a Rogoredo, cercava i suoi danee
Girava per Rogoredo e 'l vosava come un strascee:
«No, no, no, no, non mi lasciar
No, no, no, no, non mi lasciar
Mai, mai, mai!»