Rósufarið

Kaldur dropi er eyga hjá tær
Aldri tú finnur títt rósufar
Leita og leita í alla nátt —
Slapst tú ikki inn um fjallagátt
Droymir teg burtur til dreymanna hav, —
I rósufari tú flýgur avstað
Bliðastu tónar og fagrastu sprund
Rura teg, rura teg, blídligt í blund
Kveistra, kveistra nú tárini vekk
Kveistra, kveistra nú tárini vekk
Tú skalt fáa gull upp í fullan sekk
Dreymar bera teg upp um fjøll
Leiða teg so aftur í heimahøll
Hví skuldi tú friðleysur leita so fjart?
Lær teg at elska, tað, sum tú sært!