Vaarwel Mijn Liefste

Vaarwel mijn liefste
Een zeeman die eindelijk thuis komt
Na maanden weer voet zet aan land
Is blij als hij straks weer kan zeggen
Tot 't meisje, dat wuift aan de kant
Vaarwel mijn liefste, ik kom weer gauw
Vaarwel, tabe, ik kies weer zee
De zee, die blijf ik trouw
Waar hij ook komt in de wereld
Waar ook in haven en stad
Steeds, als z’n schip weer gaat varen
Dan zegt hij tot iedere schat:
Een zeeman heeft, net als een ander
Ook bij het afscheid verdriet
Niet als hij zijn vrouw of zijn meisje
Maar als hij de zee niet meer ziet