Mandaliet

O mi dilectissima
Vultu serenissima
Et mente legis sedula
Ut mea refert littera
Que est hec puellula
Dulcis et suavissima
Eius amore caleo
Quod vivere vix valeo
Mandaliet, mandaliet
Min geselle chovmet niet
Tui lucent oculi
Sicut solis radii
Sicut splendor fulguris
Qui lucem donat tenebris
Vellet Deus, vellent di
Quod mente proposui
Ut eius virginea
Reserassem vincula