A Gdyby

A gdyby, a gdyby, a gdyby
A gdyby liście poschły
A gdyby liście poschły wszystkie na raz tak jak w susze
To poschłyby do kurwy, by rosły ich nie zmusze
Lecz dbam by rosła, muszę, ma roślina — to mnie leczy
Gdy zajmuje się czymś, co w żaden sposób nie kaleczy
To leczy, spokój daje, sam się wtedy nie poznaje
Chwila myśli, obserwacji jak natura pięknie wstaje
To ukojenie, tchnienie, jej sekunda na myśli
Rozmowa ze sobą, rada jakby tu ominął ten wyśćig
I jak życie prowadzi Cię ziomeczku, patrz
Patrz uważnie przed siebie
Patrz uważnie w życiu na to, co oglądasz
Oczy nie bryloczyk, jak się stłuką nie posprzątasz
Jak tam coś podglądasz, kogoś, no pojeby
Zwal se konia kurwo brzytwą dla własnej potrzeby
Takich to nie żałuje, no zboczone kurwy mordo
Wypuścił bym 300 na nich by zrobić im horror
W głowie się nie mieści skąd oni się biorą
Słuchaj dziewiątej części, dobrą myśl zamień ze zmorą
A gdyby liście poschły będziesz wiedział, że to koniec
Bo nic na świecie nie jest wieczne, chyba tylko spowiedź
Weź sam sobie odpowiedz na pytanie jedno
Czy sam sobie jesteś w stanie pomóc, bo innym napewno
A gdyby wszystko jedno, chwila zła wygrała z losem
To zostaną te wersy, ja do góry się uniosę
Jak anioł o to proszę, bo wszyscy jesteśmy nimi
On skrzydeł pozbawiony na ziemi między innymi
I jak życie prowadzi Cię ziomeczku, patrz
Patrz uważnie przed siebie
A gdyby nagle błysk rozświetlił drogę, którą idziesz
Skorzystałbyś z tej drogi, czy miałbyś wszystko w piździe?
A gdyby oczywiście, lecz czy tak się wydarzy?
Warto próbować chyba, w małej przerwie se przysmażyć
Dodatek, by dalej marzyć taki mały, malusieńki
A gdyby coś nie wyszło to chodził bym bez ręki
Bo wierze jak maleńki człowiek na olbrzymiej ziemi
Tak do końca, że ten mały może bardzo dużo zmienić
Ma roślina, to mnie leczy
To leczy, spokój daje
Weź sam sobie odpowiedz
To ukojenie, tchnienie
Do góry się uniosę
Do góry się uniosę