Waanzin

Ik word geleefd door mijn agenda
Eet studiepunten als ontbijt
Maar terwijl ik droogjes uitvoer wat er van me wordt verwacht
Droom ik van de nachten waarin waanzin mij bevrijdt
Glanzend in mijn harnas rijd ik naar het feestterrein
Daar wachten m’n maten, die staan altijd aan m’n zij
We marcheren, galopperen, door de nacht heen
Het lustrum wacht op mij
Waanzin trekt me mee, ik besef meteen
Ik zoek m’n grenzen op, en ga erover heen
In dit kasteel schrijf ik m’n eigen werkelijkheid
Dus gun ik mezelf de tijd, en ga volop in de strijd
Het lustrum zit tussen m’n oren
En dat is precies waar het moet zijn
Een onafgebroken trip, met Don Quichot als kapitein
Onredelijk de maatstaf, en Utrecht als domein
Sterk en zelfverzekerd, op een missie die ik leid
Aan de bar wacht Dulcinea, de prinses die ik bemijd
Samen dansen we de zon achter de sterren
Het lustrum lacht naar mij
Waanzin trekt me mee, ik besef meteen
Ik zoek m’n grenzen op, en ga erover heen
In dit kasteel schrijf ik m’n eigen werkelijkheid
Dus gun ik mezelf de tijd, en ga volop in de strijd
Waanzin trekt me mee, ik besef meteen
Ik zoek m’n grenzen op, en ga erover heen
In dit kasteel schrijf ik m’n eigen werkelijkheid
Dus gun ik mezelf de tijd, en ga volop in de strijd
Jalalalala lalalalalala
Jalalalalala jalalalalalala
Waanzin trekt me mee, ik besef meteen
Ik zoek m’n grenzen op, en ga erover heen
In dit kasteel schrijf ik m’n eigen werkelijkheid
Dus gun ik mezelf de tijd, en ga volop in de strijd
Voor je het weet is het voorbij
Dus dit lustrum is van mij, van mij