Sarmaş Dolaş

Bir güneş ılıklığı vurunca kumsala
Yaşıyorum seni olduğunca
Belki bir kum tanesi ellerinde, avuçlarında
Sarmaş dolaş kollarımda
Olmanı bekleyemem
Çünkü yoksun, yoksun yoksun artık sen
Ben kendime yeter oldum
Başka bir ben istemem
Çünkü çoksun, çoksun, çoksun artık sen
Sarmaş dolaş kollarımda
Olmanı bekleyemem
Çünkü yoksun, yoksun yoksun artık sen
Ben kendime yeter oldum
Başka bir ben istemem
Çünkü çoksun, çoksun, çoksun artık sen
Yürümek saatlerce yağmurda kolkola
Söyleşmek baharda düşen yaprakla
Sevgiyi anlatmak yeşil çimene, doğaya
Sarmaş dolaş kollarımda
Olmanı bekleyemem
Çünkü yoksun, yoksun yoksun artık sen
Ben kendime yeter oldum
Başka bir ben istemem
Çünkü çoksun, çoksun, çoksun artık sen
Sarmaş dolaş kollarımda
Olmanı bekleyemem
Çünkü yoksun, yoksun yoksun artık sen
Ben kendime yeter oldum
Başka bir ben istemem
Çünkü çoksun, çoksun, çoksun artık sen
Silmek nedense sileni daha bir kolay
Yarım kalsa bile sevgimiz
Sessiz bir çığlık olacak ayrılık
Yaşıyorsak ikimiz
Sarmaş dolaş kollarımda
Olmanı bekleyemem
Çünkü yoksun, yoksun, yoksun artık sen
Ben kendime yeter oldum
Başka bir ben istemem
Çünkü çoksun, çoksun, çoksun artık sen
Sarmaş dolaş kollarımda
Olmanı bekleyemem
Çünkü yoksun, yoksun, yoksun artık sen
Ben kendime yeter oldum
Başka bir ben istemem
Çünkü çoksun, çoksun, çoksun artık sen
Sarmaş dolaş kollarımda
Olmanı bekleyemem
Çünkü yoksun, yoksun, yoksun artık sen
Ben kendime yeter oldum
Başka bir ben istemem
Çünkü çoksun, çoksun, çoksun artık sen