An Spailpin Fanach

Go deo deo arís nírachad go Caiseal
Ag díol nóreic mo shláinte,
No ar mhargadh ne saoire I mo shuícois balla
I mo scaoinse ar leataobh sráide.
Bodairína tíre ag teacht ar a gcapaill
Ag fiafraigh an bhuilim híreálta.
Ótéanaim chun siúil, táan cúrsa fada,
Seo are siúl an Spailpín Fánach.
I mo Spailpiín Fanach fágadh mise
Ag seasamh ar mo shláinte.
Ag siúl an drúchta go moch ar maidin
Is ag bailiúgalair ráithe.
Nífheicfear corrán I mo láimh chun bainte
Súiste nófeac beag ramhainne
Ach colours na bhFrancach os cionn mo leapan
Agus pike agam chun sáite
Móchúig chéad slán chun duthaighe m’athar
Is dhun an Oileáin gradhmhair.
'S chun buachailli na Cúlach ós díobh nár mhisde
I n-aimsir chasta an ghárda
Ach anois ótaimse im chadhain bhocht dealbh
I measc na nduthaigh bhfán so
Sémo chumha croidhe mar fuair méan ghairm
Bheith riamh im Spailpín Fánach
Is ró-bhreáis cuimhin liom mo dhaoine bheith sealadh
Thiar ag droichead Cháile
Fébhuaibh, féchaoririgh, félaoigh beaga gheala
Agus capaill ann le h-áireamh
Ach b'étoil Chroist égur cuireadh sinn asta
'S no ndeaghmhar i leith ár sláinte
'S gurbh ébhris mo chroíI ngach tír da rachainn
«Call here, you spailpín fánach»
Translation from Irish Gaelic to English:
I will never go again to Caishel
Selling or bartering myself in hire
Or selling my freedom, sitting by the wall
Lounging by the side of the road.
Rude, boorish men from all over the country, coming on their horses
Asking if I am for hire
Oh, come let us go, the journey is long
The journey of the wandering laborer
I will quit this itinerant laboring
Hiring myself out
Walking over night to early morning
Weary of endless journeying
I would not see a sickle in my hand for reaping
A flail for threshing nor a small spade handle
But rather, the colors of the French flying over my head
And a pike in my hand to thrust forth
Five hundred farewells to the town of my father
And to my beloved island
And to the boys of Luach, sure there was no harm in them
During the times we tangled with the Garda
But now, since I am in my poor destitute cell
In the midst of my own native land, outcast
My heart is full of woe, that I ever go the calling
To be a wandering laborer
It’s well I remember when my parents were hewing
Over at Gaile bridge
With oxen, with sheep with bright young calves
And horses to take care of
But it was the will of Christ that it was taken from us
And we were put out for hire
And it would break my heart, every where I would go, to hear
«Call here, you spailpín fánach»