Gloria

Als brandende takken rende de meisjes over het Malieveld
Die nacht, hun blote voeten lieten kleine kuiltjes achter in het mos
Die zich vervolgens vulden met water
Het zilvere maanlicht en de wind uit het Oosten
Maakte het onmogelijk om niet naar adem te happen
Hoefgetrappel van edelherten was bij tijd en wijle waar te nemen
Unieke sneeuwvlokjes dwarrelden onder de mantel van de heilge Sint Antonius
Allemaal van boven naar beneden
De hele straat lag bezaaid met zwavelstokjes
De ster van Bethlehem was weer eens zo aanwezig
Dat hij een beetje uit de hemel leek te vallen
R. Kelly lag te ravotten met een paar oud-klasgenoten
Matthijs van Nieuwkerk schuurde zijn zeilboot nog eens op
De drie als laatst overgebleven heroïnejunkies van Nederland
Verzamelden zich rondom een vuurkorf om warm te blijven
Bij het draaien van hun hoofden
Scheurden de zwarte blaren in hun nek open
Lekten ze oranje bloed op de half-bevroren veenklei
Glo-o-o-o-o-o-o-o-o-o-ria
In elxcelsis deo
Glo-o-o-o-o-o-o-o-o-o-ria
In elxcelsis deo
Ze hadden wel weg willen blijven
Maar de meisjes moesten door
Weg uit de stad, voorbij het licht
Over de berg van de illusies
Rennen, zo lang mogelijk rennen
Totdat de donkerste dagen van het jaar
Alle bravoure hebben weggezogen
Totdat er niets meer van ons over is
Ergens vanuit de verte klinken
Stemmen die ik als geen ander ken
Echo’s van herinneringen
Die ik nooit vergeten ben
Glo-o-o-o-o-o-o-o-o-o-ria
In elxcelsis deo
Glo-o-o-o-o-o-o-o-o-o-ria
In elxcelsis deo
In de buurt van de tempel ploften ze neer
Shout-out naar de Utrechtste heuvelrug
Ze hadden nog wel verder gekund, maar nee
Hier konden ze gaan liggen
En naar de donkere wolken kijken
Alles relativeren, alles vieren
De mensen verdwenen, de dieren gingen mee
Bleef over dat ene woord; zes letters, drie lettergrepen
Niet te begrijpen, niet te vertalen
Niets meer te halen
Glo-o-o-o-o-o-o-o-o-o-ria
In elxcelsis deo
Glo-o-o-o-o-o-o-o-o-o-ria
In elxcelsis deo