Tutsak

Ey gökyüzü aydınlık mısın?
Benim kadar ve karanlık
Hasret yakarmış
Kavuşmak varmış
Güneşten sıcak
Sudan çıplak
Sanırım hiçbir şey yok aramızda
Aşktan başka
Denizde vardı oltam bir balık tuttum zannettim
Baktım hepsi rüyaymış
Mekanım yanlış bir orman
Ve tek seçimde çaresizlik buna inanma
Göz gördüğünden korkmaz
Eski bensem bir çiçek olsam da solmam
Anlatsın bilen kimse hep çeken bilir demişler
Çekense susmuş hep konuşmuş çekmeyen kim varsa
Anlatsın derdi çeken
Hüzün kaplı yüzlerinde
Kırışmakta dertler birde ellerinde kürek kazma
Ve derki şeytan yazma
Lafıysa neyle anlatırım
Ney’le anlarım ben anlamazsam hangi sazla
Mürekkebim dilimde kağıt aynam
Gönlü saydam olan anlar ancak
İşte sayfam her gün imtihan ve şiddet
ve umutlar beşikte
Bu dünya kapkaranlık ışık başka yerde
Herkes peşinde herkes sandığı kadar
iyi olsaydı keşke
En azından ay beklerdim üstümde
yalnız gecede
Başka seveceksin
Başka türlü
Başka şekilde
Başka biçimde
Güneşten sıcak sudan çıplak
Martıların kanadı gibi
Tutsak!
Hiç kimsenin kalbi yok
Bu benim kendi alın yazım seveceğim başka yolu yok
Hiç kimsenin şansı yok
Bu benim kendi alın yazım seveceksin başka yolu yok
Hiç kimsenin kalbi yok
Bu benim kendi alın yazım seveceğim başka yolu yok
Hiç kimsenin şansı yok
Bu benim kendi alın yazım seveceksin başka yolu yok
Seveceksin başka yolu yok
Naklen mutluluk istiyoruz
Naklen huzur istiyoruz
Naklen sevgi istiyoruz naklen
Niye varız?
Aşktan başka…