Tamirci Çırağı ( Gitar Versiyon )

Gönlüme bir ateş düştü, yanar ha yanar yanar
Ümit gönlümün ekmeği, umar ha umar umar
Elleri ak yumuk yumuk, ojeli tırnakları
Nerelere gizlesin şu avucum nasırları
Otomobili tamire geldi dün bizim tamirhaneye
Görür görmez vurularak başladım ben sevmeye
Ayağında uzun etek, dalga dalga saçları
Ustam seslendi uzaktan: «Oğlum, al takımları.»
Ustam seslendi uzaktan: «Oğlum, al takımları.»
Bir romanda okumuştum buna benzer bir şeyi
Cildi parlak kâğıt kaplı, pahalı bir kitaptı
Ne olmuş, nasıl olmuşsa aşık olmuştu genç kız
Yine böyle bir durumda tamirci çırağına
Ustama dedim ki: «Bugün giyme’yim tulumları.»
Arkası kuşlu aynamda taradım saçlarımı
Gelecekti bugün geri arabayı almaya
O romandaki hayali belki gerçek yapmaya
O romandaki hayali belki gerçek yapmaya
Durdu zaman, durdu dünya, girdi içeri kapıdan
Durdu zaman durdu, dünya, girdi içeri kapıdan
Öylece bakakaldım, gözümü ayırmadan
Öylece bakakaldım, gözümü ayırmadan
Arabanın kapısını açtım, açtım girsin içeri
Arabanın kapısını açtım, girsin içeri
Kalktı hilal kaşları, sordu: «Kim bu serseri?»
Kalktı hilal kaşları, sordu: «Kim bu serseri?»
Çekti gitti arabayla, egzozuna boğuldum
Gözümde tomurcuk yaşlar, ağır ağır doğruldum
Ustam geldi, sırtıma vurdu, «Unut», dedi, «Romanları!»
«İşçisin sen işçi kal, giy» dedi «tulumları!»
«İşçisin sen işçi kal, giy» dedi «tulumları!»
«İşçisin sen işçi kal, giy» dedi «tulumları!»
«İşçisin sen işçi kal, giy» dedi «tulumları!»
«İşçisin sen işçi kal, giy» dedi «tulumları!»
İşçisin sen işçi kal!
İşçisin sen işçi kal!
İşçisin sen işçi kal!
İşçisin sen işçi kal!
İşçisin sen işçi kal!
İşçisin sen işçi kal!