İntihar Gibiydi

Griden halliceyiz fakat siyahtan karanlık
Bi yanım kal diyorda diğeri, gitmekte kararlı
Kapandım, kendi içime gören dese de zavallı
Seni sevmek zor şu günlerde, sağlıma zararlı
Gri aslında çok cefakar bi renktir
Seni sevmek için kendimden fedakarlık ettim
Azaldım, yok oldum, ne sen oldun ne fark ettin
Seni bi kez kazandım sonra defalarca kaybettim
Başkalarının hayatında mutlu olucaz demiştin
O an azrail gökten inip, kursağıma erişti
Yetiştim, bir enkazı kurtaramam demiştim
Demiştim sen olmayan seni ben yapamam değiştin
O gün kainat sustu ve bana karışmadı
O gün bi adam defnedildi ölmedi bakışları
O gün bi seni kaybettim bi ben alışmadım
Bazen bi şarkı olmak bi kadına yakışmalı
İntihar gibiydi sırt dönüşün
Ne garipti öyle bu seni son görüşüm
Yol musun? Sırat mı? Seni sır tutup hiç aldım
Azaldı inancım. Yazmak artık ilaç mı?
Keşke demiyorum da beni anlasaydın birazcık
Seni aklımdan çıkardım da kalbim hala inatçı
Sevmek artık yarım gelir yanında yanım değil
Yakınlar uzak olur da hep uzaklar ağır dimi?
Üflüyorum bi şarkıya sarıp seni
Cehennem de olsa yerin bi şekilde çağır beni
Affetmek erdemdir, kahretmek başka
Kaybetmek acıtınca geç kaldık baştan
Yaram derin açma, tabi kolay gibi kaçmak
Kıskanmak, hırs yapmak yakışmalı bi aşka
Bi yere varamadığını bilemezdim koşmadan
Koşmak sorun değilde sen olmayanı zorlamam
Hiç olmadık dakikanda gözün dalsın boşça bak
O gemi hiç dönmeyecek o yüzden hoşçakal
İntihar gibiydi sırt dönüşün
Ne garipti öyle bu seni son görüşüm