Osman

Osman bir deli oğlan, on yedisinde
Bir dikili taşı yoktu şu fâni Dünya'da
Osman yoksul, Osman garip, Osman bir deli oğlan
Osman sahipsiz, Osman bir âşık oğlan
Şerife bir güzel kız, on beşinde, Şerife ay parçası
Şerife elma yarısı, Şerife bey kızı, Şerife ağa kızı
"Osman kim, Şerife kim?" derler
Derler de araya girerler, ağalar, beyler
Sana yoksul dediler Osman,
Garip, fakir dediler Osman
Ağa kızı nene gerek?
Seni oyuna getirdiler Osman!
Gel, büyük sözü dinle Osman!
Hani kan kardeştik Osman
O kızı sana yar etmezler,
Gece vakti delilenme Osman
Bırak o silahı yerine Osman,
Silahla mertlik olmaz Osman
Allah'ın verdiği canı
Almak sana mı kaldı Osman?
Destur be, tövbe de Osman,
Yüz bin kere tövbe de Osman
Tetik kolay düşer ama Osman, dur Osman
Dur çekme Osman
Osman bir deli oğlan, on yedisinde
"Bir dikili taşı yok," derlerdi şu fani Dünya'da
Osman yoksul, Osman garip, Osman bir deli oğlan
Osman sahipsiz, Osman bir âşık oğlan
Dinleyin ağalar, dinleyin beyler!
Üç günlük Dünya'da, üç kuruşluk mala gönül verenler
Bilesiniz artık Osman'ın da dikili bir taşı var
Bir avuç toprağa dikili bir taşı
Bir de ağızdan ağıza dalga dalga yayılan
Yanık bir türküsü var Osman'ın