Karanfil Oylum Oylum

Karanfil oylum oylum
Geliyor selvi boylum
Selvi boylum gelince
Şad (şen) olur benim (deli) gönlüm
Karanfil olacaksın
Sararıp solacaksın
Sen (ben) müftüye (hakime) danıştım
Sen benim olacaksın
Karanfil uzar gider
Yaprağın düzer gider
Yar yolunu şaşırmış
İnşallah bize gider
Karanfil oymak oymak
Olur mu yardan (yare) doymak
Yardan (yare) doydum diyenin
Caizdir boynun vurmak
Karanfil usta beni
Sen ettin hasta beni
Garip bülbüller gibi
Kafeste besle beni
Karanfil haşlanır mı
Saksısı taşlanır mı
Küçükken bir yar sevdim
Ele bağışlanır mı
Karanfil başlı gerek
Bir hilal kaşlı gerek
Nideyim taze yari
Yar orta yaşlı gerek