Gel Gönül Ülfet Eyleme Değme Her Nâdân ile

Medeeeeet...
Gel gönül ülfet eyleme değme her nâdân ile
Dostuna serin verici şeyne cenân bizdedir
Ser féda eyle yolunda konuş sâdık yâr ile
Ührârın yolun görücü sâhip-demân bizdedir, medet ey ey ey
Medeeeeet...
Ancası dem ehliyem der atar kendin meydana
Dilindeki kalbinde yoh bu meydandan fayda ne
Buna muammâ sıri derler deyilir mi her câna
Hâkıkat âşıkın olan ehl-i ürfân bizdedir, medet ey ey ey
Medeeeeet...
Mümîn olan bu meydandan alır kendi harcını
Sırr-ı hekmet sırr-ı gudret giyer nurdan tâcını
Sahın gendin kimse bilmez arif yoklar hurcunu
Kalbi dolu gendi(n) saruh şeyne cenân bizdedir, medet ey ey ey
Medeeeeet...
Mümin olan bu meydanda yedüğünü gözleye
Söylenen kelâmın aslın hem araya izleye
Sırr-ı hekmet ona derler gömleğinde gizleye
Sırrıyıle hâh'a yeten ehl-i imân bizdedir, yâ râb ey ey ey
Medeeeeet...
Onsekiz bin alem eyler gerçeklerin methini
Öğmeyile yetemezsin el'e gör hizmetini
Ey Nesîmî fark ede gör bu elmin gıymetini
Ancası hayratta kaldı payın alan bizdedir, medet ey ey ey
Ancası hayratta galdı (eeey tabip ey ey ey) payın alan bizdedir, eeeey tabip ey