Снег (по-белорусски)

Снег...

Горад губляе зрок.

Крок. У змрок ад святла, і зноў

Колер, як белы снег…

Горад твой Стаў караблём,

Лёдам забраны ў палон.

Ты –

Ведаеш пэўна, як

Снег. Нам пакідае знак.

Ён робіць заўсёды так…

Горад твой, Сонцам сагрэты,

Плыве па вясновай вадзе.

Але –

Ці дадзена нам зразумець?

Каму Дзячыць за цеплыню,

Што зводзіць няспынна снег…

Сто доўгіх дзён Мацнейшым быў ён,

І раптам знікае за пяць Цёплых дзён.