Ankara Garında

bir tek damla içmeden
sarhoştum ah o akşam ben
ankara garı'ndaydım
sen bir tren camında
ağlıyordu gökyüzü
biz aşıktık sırılsıklam
bulutlarca ağlıyorduk
kimseden utanmadan
sonra bir uğultu
kararmıştı sanki dünya
kalplerimiz orda kaldı
sevgimiz o garda
acı bir tren çığlığıyla
ayrılmıştı ellerimiz
uzaklaşan hayallere
takılmıştı gözlerimiz
kayboldu karanlıklarda
ben kalmıştım ah o garda
gözyaşlarım karışmıştı
karışmıştı yağmura
tuzlu yağar yağmur
şimdi ankara garı'nda
iki kalbin sesi vardır
şimdi o raylarda