Ayrılığın Hediyesi

Şimdi saat sensizliğin ertesi
Yıldız dolmuş, gökyüzü ay-aydın
Şimdi saat sensizliğin ertesi
Yıldız dolmuş, gökyüzü ay-aydın
Avutulmuş çocuklar çoktan sustu
Avutulmuş çocuklar çoktan sustu
Bir ben, bir ben kaldım tenhasında
Gecenin, avutulmamış ben
Bir ben, bir ben kaldım tenhasında
Gecenin, avutulmamış ben
Şimdi gözlerime ağlamayı öğrettim
Ki bu yaşlar utangaç boynunun kolyesi olsun
Bu da benim sana, bu da benim sana ayrılırken hediyem olsun
Soytarılık etmeden güldürebilmek seni
Ekmek çalmadan doyurabilmek
Ve haksızlık etmeden doğan güneşe
Bütün aydınlıkları içine süzebilmek gibi
Mülteci isteklerim oldu ara sıra, biliyorsun
Şimdi iyi niyetlerimi bir bir yargılayıp asıyorum
Bu son olsun, son olsun
Bu da benim sana, bu da benim sana ayrılırken hediyem olsun
Şimdi saat yokluğunun belası
Sensiz gelen sabaha günaydın
Şimdi saat yokluğunun belası
Sensiz gelen sabaha günaydın
İşi-gücü olanlar çoktan gitti
İşi-gücü olanlar çoktan gitti
Bir ben kaldım, bir ben kaldım voltasında gecenin
Hiç uyumamış ben
Bir ben kaldım, bir ben kaldım voltasında gecenin
Hiç uyumamış ben
Şimdi gözlerime ağlamayı öğrettim
Ki bu yaşlar utangaç boynunun kolyesi olsun
Bu da benim sana, bu da benim sana ayrılırken hediyem olsun
Kafamı duvara vurmadan tanıyabilmek seni
Beyninin içindekileri anlayabilmek
Ve yitirmeden yüzündeki anlık tebessümü
Bütün saatleri öylece dondurabilmek için
Çıldırasıya paraladım kendimi
Lanet olsun!
Artık sigarayı üç pakete çıkarttım günde
Olsun gözüm, olsun
Ne olacaksa olsun!
Bu da benim sana, bu da benim sana ayrılırken hediyem olsun